صلوات اللَّه عليه - عثمان بن سعيد العمرى و ولده . . . ؛ شيخ محمد بن يعقوب در زمان حيات وكلاى مولاى ما حضرت مهدى - صلوات اللَّه عليه - يعنى عثمان بن سعيد و و پسرش محمد و حسين بن روح و على بن محمد سمرى رحمه الله مىزيسته ، بنابراين محمد بن يعقوب راهى به سوى تحقيق رواياتى كه نقل مىكرده ، و تصديق كتاب‌هايى كه مىنوشته داشته است . حاجى نورى - نوّر اللَّه ثراه - در شرح سخن سيد مىگويد : معنى سخن او اين است كه كلينى نوشته‌هاى خود را به وكلاى حضرت صاحب الامر عرضه مىكرده و پس از آن كه آنان امضا نموده و حكم به صحتش مىداده‌اند ، منتشر مىنموده و امضاى نواب و وكلاى امام عليه السلام در آن زمان عين امضاى خود امام بوده است . سپس در مقدار اعتبار اين حدس مىفرمايد : كسى كه در مقدمات سخن سيد تأمل كند ، به نتيجه‌اى كه او گرفته است ، ظن قوى و اطمينان و وثوق كامل پيدا مىكند . « 1 » شريف جزايرى رحمه الله نظير همين مطلب را از قول يكى از معاصرينش نقل نموده ، مىفرمايد : كان بعض المعاصرين يذهب الى ان كتاب الكافى مما عرض على مولانا صاحب الزمان عجل اللَّه تعالى فرجه لانه كان فى زمن الغيبة الصغرى التى كان فيها الابواب تخرج بالكتب و الرسائل من الامام عليه السلام الى الشيعة فى اقطار الارض و كانوا يتمكنون من الوصول اليه فى اكثر الاوقات فكيف يكون شيخنا الكلينى رحمه الله فى مثل ذلك العصر و يؤلف مثل هذا الكتاب الجليل الذى اراد جعله مرجعاً للشيعة و كان متمكناً من عرضه على الناحية المقدسة أو استخبار حاله منه ليعلم اعتبار احاديثه و يتميز الصحيح منها من غيرالصحيح من غير الصحيح و لا يعرضه عليه - و هذا القول لا يخلو من قرب - ؛ « 2 »

--> ( 1 ) . مستدرك محدث نورى ، ج 3 ، ص 532 با تلخيص و اختصار . ( 2 ) . تنقيح المقال ، ج 3 ، ص 202 .